خبرچین

«لغت نامه دهخدا»

[خَ بَ] (نف مرکب) آنکه کسب خبر کند و خبری را از محلی به محل دیگر برد || جاسوس || آنکه از روی پلیدی و بهم انداختن مردمان خبری را از کسی یا محلی بکس دیگر رساند سخن چین نمام فتنه انگیز.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر