خبردار گفتن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ بَ گُ تَ] (مص مرکب) بردابرد گفتن( 1 ||) هشدار دادن ( 1) - هرگاه کسی از بین جمعی عبور کند و گمان برد که درضمن عبور ممکن است از طریق دیگران مزاحمتی برای او در حرکت پیدا شود یا آنکه خود در ضمن عبور مزاحمتی برای می گویند « خبردار گفتن » این عمل او را « خبردار خبردار » دیگران فراهم کند، بهنگام حرکت مرتب می گوید.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر