«لغت نامه دهخدا»
[خَ بَ کَ دَ] (مص مرکب) آگاهی دادن اطلاع دادن (از ناظم الاطباء) : وگر دانم که عاجز گشتم از کار کنم باری شهنشه را خبردارنظامی زی پدرش رفت و خبر دار کرد تا پدرش چارهء آن کار کردنظامی همان یار خود را خبردار کرد که او نیز خورد آب از آن آبخوردنظامی || فهمانیدن || هوشیار کردن || پند دادن (از ناظم الاطباء).