خبردار

«لغت نامه دهخدا»

[خَ بَ] (نف مرکب) مطلع بااطلاع بیدار هشیار آگاه (از ناظم الاطباء) خبیر : بدین چربی زبانی کرده در کار نه ای از بازی شیرین خبردارنظامی ز تعظیم آن زن خبردار بود که با ملک و با مال بسیار بودنظامی گفت چه گوئی که ایشان از همه چیز خبردار باشند و پیوسته بکار دین مشغول اند (تذکره الاولیاء عطار ج 2 ص 336 ) عالم بی خبری طرفه بهشتی بوده ست حیف و صد حیف که ما دیر خبردار شدیم صائب || خبردهنده مطلع کننده آگاه کننده (ناظم الاطباء) مخبر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر