خبق

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع صوت) آوازی که از فرج زن در وقت جماع برآید (از ناظم الاطباء ||) آواز (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر