«لغت نامه دهخدا»
[خِبْ بَ] (ع ص، اِ) دراز( 1) (از منتهی الارب) (از متن اللغه) (از قاموس) (از ناظم الاطباء ||) اسب تیزرو (از منتهی الارب) (قاموس ||) مرد جهنده (منتهی الارب) (آنندراج) (قاموس ||) مرد دراز (از منتهی الارب) (قاموس) (ناظم الاطباء) ( 1) - این کلمه گاهی خَبِقَ می آید و از اتباع امق است که بمعنای دراز میباشد.