«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع ص) امراه خبوق؛ زن که عندالجماع از شرمش آواز برآید( 1) (از اقرب الموارد) (آنندراج) (ناظم الاطباء) ( 1) - ظ این کلمه صیغه مبالغه است و بر وزن فعول آمده و این وزن در تأنیث و و تذکیر ثابت می ماند یعنی بآن هاء تانیث اضافه نمیشود هر دو مستعمل است ولی در خبوق تذکیر متصور نیست « امرأه کذوب » و « رجل کذوب » بعبارت دیگر.