خبوه

«لغت نامه دهخدا»

[خَ وَ / وِ] (ص) محکم استوار (برهان قاطع) (آنندراج) (شرفنامهء منیری) خبوک.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر