خبه

«لغت نامه دهخدا»

[خُ / خَ / خِبْ بَ] (ع اِ) راهی از ریگ || راهی از ابر و جز آن (از منتهی الارب ||) خرقه ای که از جامه بیرون کنند و بر دست و مانند آن بندند (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از دهار) رگ بند ج، خُبَب.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر