«لغت نامه دهخدا»
[خَ مِ دُ کَ دَ] (مص مرکب) دعائی را از بدء تا ختم یک یا چند بار خواندن( 1) : چون دعا ختم کرد برد سجود برگشاد از شکر گوارش عودنظامی ( 1) - معمولًا ادعیهء اسلامی در جزوات و نسخه هایی مندرج بوده است و غالباً افراد مسلمان برای برآوردن حاجتی یا مستقیم شدن امری نذر میکردند که یکبار یا چند بار دعایی را از بدء تا ختم بخوانند، این عمل را ختم دعا کردن مینامند.