«لغت نامه دهخدا»
[خُ تَ] (ص نسبی) آنچه منسوب به ختن است و اغلب برای صفت نافه و خوبرویان بکار رود : شنیده ام که مقالات سعدی از شیراز همی برند بعالم چو نافهء ختنی سعدی (خواتیم).