«لغت نامه دهخدا»
[خَتْوْ] (ع مص) شکسته شدن از اندوه یا بیم یا مرض (از منتهی الارب) (متن اللغه) (اقرب الموارد) (تاج العروس ||) تغییر کردن رنگ از اندوه یا بیم یا مرض || فروتنی کردن (از منتهی الارب ||) تافتن ریشه و پردهء جامه را || بازداشتن کس را از کار (از متن اللغه) (منتهی الارب ||) فرود آمدن باز بر شکار (از متن اللغه).