«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (اِ) نوعی از قطاس ذات الثدیه است در دریاهای شمالی( 1) (یادداشت بخط مؤلف) ماهی زال ذوالقرن : و یرتفع من الصغانیان الی و اشجرد من الزعفران ما ینقل الی الافاق و الختو و البزاه و غیر ذلک (صور الاقالیم اصطخری ||) نام دو استخوانی که طول استخوان چپ آن گاه به سه گز رسد و در قرون وسطی گمان میبردند که از حضور سم در جایی این استخوان متأثر شود (یادداشت بخط مؤلف ||) تک شاخ (یادداشت بخط مؤلف) ( 1) - دانشمندان قول اخیر را صحیح دانسته اند چه یکنوع ماهیی گویند که از اسکاندیناوی مأخوذ است و در NarWal و به آلمانی Nar Whal و به انگلیسی Narval است که به فرانسوی وابسته به نوع وال یا بال) است نرینهء آن ) Cetaces گویند و از نوع قطاس Monodon Monoceros : اصطلاح علمی آنرا در فک اعلی دارای دو دندان است که بطور افقی دراز شده و طول دندان چپ تا 2 متر و 50 سانتیمتر میرسد و دیگری کوتاه میماند دندان دراز مزبور شبیه بشاخ است این ماهی وال قطب شمالی است و ندرهً در جنوب 65 درجه عرض شمالی دیده میشود عاج وی نیک است اما چون وسط آن مجوف است فقط برای ساختن اشیاء کوچک بکار میرود و دندان کامل ماهی مزبور را گاه نقل از » در تزیینات بکار برند دندان مزبور در قرون وسطی به عنوان سنگ محک برای تشخیص وجود زهر در غذا بکار میرفت « حاشیهء برهان قاطع ذیل لغت ختو.