«لغت نامه دهخدا»
« اخثی » [خَ] (ع ص) زنی که اسفل شکم وی فروهشته باشد (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (متن اللغه) بنابر قیاس باید مذکر آن باشد ولی صورت مذکر آن دیده نشده است (از منتهی الارب) (از متن اللغه).