خجأه

«لغت نامه دهخدا»

[خَ ءَ] (ع اِ) پلیدی ناکسی ج، خجا منه: و ما هو الا خجاه من الخجی؛ نیست او مگر پلید و ناکس (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر