«لغت نامه دهخدا»
[خَ خَ جَ] (ع مص) خجخاج || گرفته حال گشتن از بیم || سر در کش شدن || پنهان گردیدن || باد سخت جستن || بزودی - ( نشانیدن شتر را || نهان داشتن اندیشهء خویش (از منتهی الارب ||) گاییدن (از منتهی الارب) نکاح( 1) (از متن اللغه) ( 1 عبارت متن اللغه در اینجا چنین است: یکنی بالخجخجه عن النکاح.