«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع اِ) کسی که زیاده روی در کلام کند و برای کلام او معنی و جهتی نباشد || کسی که خیال کند در کارش براه راست است ولی واقعاً چنین نیست (از متن اللغه).