«لغت نامه دهخدا»
[خُ جَ تَ / تِ تَ](مص مرکب) مبارک داشتن میمون داشتن تبرک گرفتن تیمن داشتن : کارش از خجسته داشتن کرم بدان بزرگی شد تا اردشیر بحیلت آن کرم را بکشت و از آن پس توانست (مجمل التواریخ و القصص).