«لغت نامه دهخدا»
[خُ جَ تَ / تِ فَ] (ص مرکب) فرخنده فرجام فرخ عاقبت مبارک فرجام نکو فرجام : در آن ایام خجسته فرجام (از حبیب السیر ( چ 2 ص 125.