خجل گشتن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ جِ گَ تَ] (مص مرکب)شرم داشتن (یادداشت بخط مؤلف) سرافکنده شدن خجلت کشیدن منفعل شدن : نشست از خجالت عرق کرده روی که آیا خجل گشتم از شیخ کوی سعدی (بوستان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر