خجندی

«لغت نامه دهخدا»

[خُ جَ ] (اِخ) عجبی خجندی نام یکی از شعرای معروف بوده و عوفی دربارهء او آرد: عجبی خجندی از اعاجیب ایام و نوادر روزگار بود عنصری آن طبع زاینده را بنده و انوری با نور طبع او سایه بر خود ناافکنده روان معزی از غیرت تکلم آن خجندی پرخون و سخن او در خفت اگرچه باد بود اما بغایت موزون، جواب مولاناشرف الدین حسام گفته است و نشکند ردیف آن گردانیده : یک آرزوی من ز گل یار نشکند تا در جگر مرا غم او خار نشکند رویش نهاد بر دل من بار غم و لیک پشت دل من از ( پی آن بار نشکند (از لباب الالباب عوفی چ سعید نفیسی ص 519 و 520.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر