«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (اِخ) نام دهی بوده است به اطراف بخارا بر پنج فرسنگی آن بر کنار راه بیابان این ده از قراء مهم بخارا بوده و گروه بسیاری از مردان دین از آن جا برخاسته اند (از انساب سمعانی).