«لغت نامه دهخدا»
[خَ فِ] (ع ص) جامه های کهنه خدافر (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) -امثال: غرنی برداک من خدافلی؛ این مثل در حق کسی زده میشود که بجهت طمع در مال غیر مال خود را ضایع گرداند قالته امراه رأت علی رجل بر دین فتزوجته طامعه فی یساره گفته اند اصل آن عبارت است از: قاله رجل استعار من امرأه بردیها فالبسها « برداک » فالفته معسراً بعضی ها آن را به کسر کاف ورمی بخلقان کانت علیه فجائت تسترجع بردیها (ناظم الاطباء).