خداناترس

«لغت نامه دهخدا»

[خُ تَ] (نف مرکب) آنکه از خدا نترسد (از آنندراج) وصف است کسی را که از خدا نمی ترسد و از مناهی او ابا ندارد صفت است آنرا که اوامر خدا را در کارها در نظر نمی گیرد این وصف بجای موصوف می نشیند و امروزه بیشتر بر موصوف دلالت می کند : امید رحم بود کفر از آن خداناترس که گر به کعبه رود از فرنگ می آید صائب (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر