خدای پرست

«لغت نامه دهخدا»

[خُ پَ رَ] (نف مرکب)خداپرست پرستندهء خدای دیندار مؤمن مقابل خلق پرست مقابل هوای پرست : خرد ز بهر چه دادندمان که ما بخرد گهی خدای پرست و گهی گنهکاریم ناصرخسرو اگر خدای پرستی تو خلق را مپرست خدای دانی خلق خدای را مآزار ناصرخسرو گفت من کز جهان کشیدم دست زاهدی رهروم خدای پرستنظامی گفت من خضرم ای خدای پرست آمدم تا ترا بگیرم دستنظامی گفت پیغمبر خدای پرست کآنچه کس را نبود ما را هستنظامی از سر صدق شد خدای پرست داشت از خویشتن پرستی دستنظامی سالار خیلخانهء دین حاجت رسول سردفتر خدای پرستان بی ریاسعدی گناه کردن پنهان به از عبادت فاش اگر خدای پرستی هواپرست مباش سعدی (طیبات) خدای عزوجل فیض کرد بندهء خویش تو نیز صبر کن ای بندهء خدای پرست سعدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر