«لغت نامه دهخدا»
[خَ جَ] (اِخ) بنت حسن بن علی بن عبدالعزیز او عم زادهء قاضی محیی الدین بن الزکی و خالهء پدر معین الدین القرشی است این زن از زنان دانشمند زمان خود و بسیار به اصلاح و ورع و حافظ قرآن بود و در تجوید دستی داشت و بیشتر عمر خود را در علم فقه گذراند از احمدبن الموازینی کسب علم کرد و همو به او اجازه داد مرگش بسال 641 ه ق اتفاق افتاد و تا روز واپسین دست از ( روایت حدیث و درس فقه نکشید (از خیرات حسان ج 1 ص 113.