خذاء

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع حامص) فروتنی نمودن و منقاد کسی شدن (از منتهی الارب) (از تاج العروس) (از متن اللغه) مصادر دیگر آن: خذه خذوء.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر