«لغت نامه دهخدا»
[خُ فَ] (اِخ) نام پلی است که بکربن عبدالله بر آب ارمن در سال 25 ه ق بساخت( 1) بکربن عبدالله فرمانده سپاه عمر بن خطاب 1) - ظ این پل باید همان پل ) ( بود با سپاه فراوان به آذربایجان آمد و آن ناحیت را گشود (از تاریخ گزیده چ عکسی ص 180 خداآفرینی باشد که بر روی رودخانهء ارس بسته شده و در عالم آرای عباسی چند جا نام آن آمده است مثلًا در ص 657 عالم چون امیر گونه خان بدان حدود رفت بوفور مردانگی در آب ارس از پل خداآفرین از آب » : آرای عباسی چ ایرج افشار آمده حسینخان از تلون مزاج تغییر رای کرده در جنگ روبروی متأمل شد و جنگ نکردن را » : و نیز در همان کتاب آمده « گذشت عالم آرای عباسی چ افشار ص ) « صائب شمرده اردو و ایل و الوس را رخصت داد که بکنار آب رفته از پل خداآفرین عبور نموده « آندرآباد » 658 ) لسترنج در سرزمینهای خلافت شرقی میگوید: شهر اردبیل در قسمت علیای رودخانه ای که حمدالله مستوفی آنرا نامیده، واقع است این رودخانه کمی پائین تر با رود اهر که از سمت چپ به رودخانهء اردبیل می پیوندد، ملحق شده و اندکی پائین ( تر از پل خداآفرین به رودخانهء ارس می ریزد (از سرزمینهای خلافت شرقی ص 180.