خذم

«لغت نامه دهخدا»

[خَ ذِ] (ع ص) جوانمرد و نیک نفس در لقاء و عطاء ج، خذمون || اسب تیزرو ج، خذمون || شمشیری که زود برد ج، خذمون (از منتهی الارب) (از تاج العروس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر