خرب

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (ع اِ) مغاکچهء سرین || فساد در دین || کرانهء ریگ توده (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر