خرجینه

«لغت نامه دهخدا»

[خُ نَ / نِ] (اِ) خُرج (زمخشری) (دهار) چیزی از پلاس که زاد و رخت بر آن نهاده بر ستور بار کنند (از ناظم الاطباء) جوال باردان گواله گاله دو توبره را بهم دوخته بالای چارپا اندازند خرجین.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر