«لغت نامه دهخدا»
[خُ نَ / نِ] (اِ) خُرج (زمخشری) (دهار) چیزی از پلاس که زاد و رخت بر آن نهاده بر ستور بار کنند (از ناظم الاطباء) جوال باردان گواله گاله دو توبره را بهم دوخته بالای چارپا اندازند خرجین.