«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع اِ صوت) خِرخِر (منتهی الارب) رجوع به خِرخِر شود (|| ص، اِ) ماده شتر بسیارشیر (منتهی الارب ||) مرد خوش خوراک، خوش پوشاک، خوش فراش (منتهی الارب).