«لغت نامه دهخدا»
[خَ غَ دَ] (مص مرکب)خرغلت زدن رجوع به خرغلت زدن شود : وگر نیستت طَمْع باغ بهشت چو خر خوش بغلت اندر این مرغزار ناصرخسرو.