«لغت نامه دهخدا»
[خِ قَ / قِ] (حامص مرکب)عمل خرقه باز با خرقه دست افشانی و پایکوبی کردن در حال وجد و حال (از آنندراج) : مغنی ز اشعار من این غزل به آهنگ چنگ اندرآور عمل که تا وجد را کارسازی کنم برقص آیم و خرقه بازی کنم حافظ (از آنندراج) گهی می کرد مه را خرقه سازی گهی می کرد با مه خرقه بازینظامی مکن تا در غمت ناید درازی چو زاهد ممسکی در خرقه بازینظامی چو گرگ افزون بود در چاره سازی شبان را کرد باید خرقه بازینظامی بیا مطرب ای مایهء دل خوشی که صوفی کند زآن ملامت کشی بگو تا دمی خرقه بازی کنم همی دلق خود را نمازی کنم امیرخسرو فلک هم خرقه بازیها کند بر دور میخانه چو از رندان دردی کش سراید های وهو اینجا غزالی مشهدی.