خرقه سوزی

«لغت نامه دهخدا»

[خِ قَ / قِ] (حامص مرکب)عمل سوزاندن خرقه بوسیلهء صوفی از جهت کثرت وجد یا بجهت شکر (یادداشت بخط مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر