«لغت نامه دهخدا»
[خِ رَ] (اِخ) عمروبن حسین بن عبدالله خرقی، مکنی به ابوالقاسم از بغدادیان بود و او را کتابی است بنام مختصر در فقه بر مذهب احمد حنبل او از فقیهان صالح و شدیدالورع بود و قاضی ابویعلی بن الفراء می گوید او مصنفات بسیار و تخریجات فراوان در مذهب داشت ولی در معرض اشاعه و انتشار قرار نگرفت چه او چون از مدینه السلام خارج شد بنابر قول ابوالحسن تمیمی کتب خود را در درب سلیمان ایداع کرده و بعد درب سلیمان آتش گرفت و آتش بر کتب او افتاد و بر اثر آن کتب او انتشار نیافت مرگ خرقی بسال 334 ه ق بدمشق اتفاق افتاد (از انساب سمعانی) و رجوع به معجم المطبوعات شود.