«لغت نامه دهخدا»
[خَ هِ کَیْ / کِیْ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از آسمان : ز میخ ماه تا خرگاه کیوان دراو پرداخته ایوان بر ایواننظامی.