خرمن روبه

«لغت نامه دهخدا»

[خِ / خَ مَ بَ / بِ] (اِ مرکب)گندم و جو باقی مانده در خرمن بعد بباد دادن آن حُصاله (محمودبن عمر ربنجنی) حُساله (محمودبن عمر ربنجنی ||) تلخ دانه و جز آن که از گندم برآید.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر