«لغت نامه دهخدا»
[خُ دَ] (مص) خوابیدن خفتن خسبیدن (از ناظم الاطباء) خفتیدن : چو شاه جهاندار بشنید راز بر آن گوشهء تخت خسپید بازدقیقی.