خسته شدن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ تَ / تِ شُ دَ] (مص مرکب) مجروح گشتن مجروح شدن جراحت برداشتن زخمدار شدن : عبیدالله عمودی آهنین در دست داشت بینداخت بر روی مختار آمد و لب زیرینیش خسته شد بفرمود تا زندانش بردند (ترجمهء طبری بلعمی) تیری از مسلمانان به ملک روم آمد و خسته شد (ترجمهء طبری بلعمی) که از کارتان دل شکسته شوند برین خستگی نیز خسته شوندفردوسی پس صید خسته شده تیز گام چه تازی همی خیره در دست داماسدی هر دل که طواف کرد گرد در عشق هم خسته شود در آخر از خنجر عشق خواجه عبدالله انصاری عاقبت ملک الروم را تیری رسید خسته شد رومیان بهزیمت باز گشتند (مجمل التواریخ و القصص) و مردم بسیار کشته و خسته شدند (ترجمهء اعثم کوفی ||) درمانده گشتن وامانده شدن (از ناظم الاطباء) مانده شدن (یادداشت بخط مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر