خسته کردن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ تَ / تِ کَ دَ] (مص مرکب) خستن مجروح کردن جراحت رساندن جرح (یادداشت بخط مؤلف) تعقیر (منتهی الارب) تکلیم (تاج المصادر بیهقی) عقر (منتهی الارب) قَرح (دهار) کلم (دهار) (تاج المصادر بیهقی) : سپه را همه دل شکسته کنی به گفتار بی جنگ خسته کنیفردوسی خیارگان صف پیل آن سپه بگرفت نفایگان را پی کرد و خسته کرد و فکار فرخی بچین هین گل ای شیعه و خسته کن دل ناصبی را به خار علیناصرخسرو مکرهای جبریانم بسته کرد تیغ چوبینشان تنم را خسته کرد مولوی (مثنوی ج 1 ص 68 ||) آزرده دل کردن رنجاندن : و دیگر مناسب حال ارباب همت نیست یکی را امیدوار گردانیدن و باز بنومیدی خسته کردن (گلستان سعدی ||) وامانده کردن در تعب انداختن (از ناظم الاطباء) مانده کردن (یادداشت به خط مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر