«لغت نامه دهخدا»
[خَ تَ / تِ گَ دَ](مص مرکب) خسته کردن مجروح کردن زخمدار کردن زخمین کردن (یادداشت بخط مؤلف ||) وامانده کردن درمانده کردن در تعب انداختن (یادداشت بخط مؤلف ||) آزرده کردن آزرده دل کردن رنجاندن :یکی را بلطف امیدوار کردن و باز بنومیدی خسته گردانیدن (گلستان سعدی).