«لغت نامه دهخدا»
[خُ رَ / رُو] (اِخ) نام یکی از رجال دورهء سلطان مرادخان رابع است که به صدارت نیز رسید او به ابتدا مربی حرم همایونی بود و بعد اسلحه دار شد و به سال 1037 ه ق وزیر ثانی گشت و همان سال به صدارت رسید او در رفع اغتشاش اناطولی سعی بلیغ کرد و ارضروم را محاصره نمود و بعد به آنان امان داد و با این فتوحات بباب عالی برگشت در سال 1038 ه ق سفری به ایران کرد و در جنگ بین ایران و عثمانی شرکت نمود و تا همدان پیش رفت او سرانجام از کار خویش عزل شد و مدت صدارت او سه سال ( بود این وزیر از وزراء کاردان ولی بیحد خونریز و مکار و جسور بود (از قاموس الاعلام ترکی ج 3.