«لغت نامه دهخدا»
[خَش ش] (ع ص، اِ) چیزی درشت و سیاه (از منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) ج، خاشّ || شتر چوب در بینی کرده ج، خاشّ || شکاف در چیزی ج، خاشّ || باران اندک (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد) ج، خاشّ.