«لغت نامه دهخدا»
[خُ اَ] (اِ مرکب) نام مرضی که هرچه مریض آب بخورد تشنگی از او برطرف نشود و به تازی استسقاء خوانند( 1) (فرهنگ جهانگیری) ( 1) - مصحف خشک آمار = خشک آماز.