خشک جنبان

«لغت نامه دهخدا»

[خُ جُمْ] (نف مرکب) کسی که جنبش و حرکات وی بی نفع و فایده باشد (از ناظم الاطباء) (برهان قاطع) (انجمن آرای ناصری) : نپذیرد نماز بار خدای خشک جنبان بود همیشه گدای سنائی (از انجمن آرای ناصری) چون حدث کردی تو ناگه در نماز گویدت سوی طهارت رو بتاز ور نرفتی خشک جنبان میشوی خود نمازت رفت بنشین ای غوی مولوی (از انجمن آرای ناصری).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر