اثافت

«لغت نامه دهخدا»

[اَ فِ] (اِخ) قریه ای به یمن دارای انگور فراوان و آن غالباً اثافه (با هاء) گفته میشود. گویند در جاهلیت «درن» نام داشت و اعشی را در آن چرخشت های شراب بود. و بین آن و صنعا دوروزه راه است. (مراصد الاطلاع).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر