«لغت نامه دهخدا»
[ ] (اِخ) دیری است عظیم باسعرت، مدینه ای از ولایت دیاربکر. و در آن راهبان بسیارند و در حوالی آن بساتین فراوانست و در نهایت عمارت است و جنب آن نهریست مشهور بنهرالروم و ابوبکر محمد بن طناب اللبادی بدان اشاره کند: و فتیانٍ کهمل من اناس خفافٍ فی الغدو و فی الرواح نهضت بهم و ستراللیل ملقی و ضوءالصبح مقصوص الجناح نؤم بدیر أحویشا غزالا غریب الحسن کالقمر اللیاح و کابدنا السری شوقا الیه فوافینا الصباح مع الصباح. (ضمیمهء معجم البلدان).