«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) اقتطاع. (زوزنی). استیصال. بریدن. || نزار کردن. || اخترام منیّه کسی را؛ گرفتن مرگ او را. || ز بیخ برکندنِ مرگ قومی را. از بن برکندن. || مردن. || ربودن.