«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (اِخ)(1) طبیب. قفطی در تاریخ الحکما آرد: اسقلبیوس از فرزندان و خویشاوندان شش شاگرد بجای ماند و آنان ماغینوس و سقراطون و أخروسیوس الطبیب و مهراریس المکذوب علیه... و صوریذوس و میساوس باشند و هر یک از اینان رأی استاد خویش اسقلبیوس را اتخاذ کرده است و آن رأی تجربه است، چه طب توسط او بصورت تجربه درآمد. (تاریخ الحکماء چ لیپزیک ص13). (1) - Acrisius.